4 / 10 / 1380 سه‌شنبه درس شمارهء ( 367 ) كتاب النكاح / سال چهارم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس قبل و اين جلسه : در جلسات سابق ، به بررسى ادله بطلان عقد صبى پرداخته ، از جمله استدلال به حديث رفع قلم و حديث عمد الصبى خطأ را در اين زمينه بررسى كرديم . در اين جلسه نخست به استدراكى درباره بحث‌هاى گذشته پرداخته ، سپس به بررسى حديث ابى البخترى مىپردازيم كه در آن در ذيل حديث عمد الصبى خطأ از رفع قلم سخن به ميان آمده است ، شيخ انصارى استدلال به اين روايت را پذيرفته ، ولى ما ضمن بررسى اشكالاتى كه به كلام شيخ انصارى وارد شده و اثبات ناتمامى برخى از آنها ، با توجه به تمام بودن پاره‌اى اشكالات ، استدلال به اين حديث را نيز نادرست مىدانيم . * * * الف ) استدراك درباره بحثهاى گذشته : 1 ) توضيح استدلال اصوليين به آيه شريفه ( ما كُنَّا مُعَذِّبِينَ ) « 1 » : استدلال اصوليين به آيه شريفه « ما كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا » بر برائت در شبهات بدويه با توجه به عدم ملازمه بين نفى فعليت عقاب و نفى حكم الزامى ، بدين تقريب است كه ما از اين آيه مستقيماً عدم الزام را نتيجه نمىگيريم بلكه اين آيه ، دليل اخباريون را بر لزوم احتياط در شبهات بدويه از كار مىاندازد ، بعد از

--> ( 1 ) توضيح : در تنظيم درس شماره 366 ، اين بحث با كاستيهايى آمده ، لذا چكيده بحث فوق را با اصلاحات لازم در اين درس تكرار كرديم .